คำตอบ สืบเนื่องจากคณะรัฐมนตรีมีมติเมื่อวันที่ ๑ พฤษภาคม และ ๒๘ สิงหาคม ๒๕๒๗ เห็นชอบในหลักการแผนพัฒนาการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม โดยเจตนารมณ์ของแผน คือ การพัฒนาวิธีการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมให้เป็นระบบโดย๑) ให้มีการศึกษาอบรมและประชาสัมพันธ์แก่ประชาชนให้มีความร้ความเข้าใจ เพื่อเป็นการป้องกันที่ต้นเหตุ๒) ให้มีหน่วยงานดูแลและตรวจสอบเพื่อป้องกันมิให้เกิดปัญหาลุกลามเกินกว่าจะแก้ไขได้๓) ให้มีมาตรการควบคุมการใช้พท้นที่ให้เป็นไปตามกฎหมาย เพื่อให้การพัฒนาเป็นตามหลักการที่ถูกต้องเหมาะสม และประสานประโยชน์แก่ท้องถิ่นและประเทศชาติโดยส่วนรวม โดยมีการดำเนินงานเร่งด่วนคือ การจัดตั้งหน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรมท้องถิ่น ๗๕ จังหวัด (ยกเว้น กรุงเทพมหานคร) โดยตั้งอยู่ในโรงเรียน ๔๒ แห่ง มหาวิทยาลัยราชภัฏ ๓๐ แห่ง และสถาบันการพลศึกษา ๓ แห่ง นับเป็นจุดเริ่มต้นของการมีเครือข่ายด้านการอนุรักษ์ของสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมเนื่องจากในท้องถิ่น นอกจากจะมีมรดกทางวัฒนธรรมแล้ว ยังมีแหล่งธรรมชาติอันควรอนุรักษ์ ซึ่งมีแนวทางในการอนุรักษ์และดำเนินการในลักษณะเดียวกัน นั่นคือ การคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมศิลปกรรม ประกอบกับในการปรับปรุงแผนพัมนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ ๖ พ.ศ.๒๕๓๒-๒๕๓๔ ด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมได้เสนอให้มีการปรับปรุงองค์กรระดับ จังหวัดทางด้านสิ่งแวดล้อมศิลปกรรมที่มีอยู่แล้วในทุกจังหวัดให้ครอบคลุม เรื่องสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ รวมทั้งในปี พ.ศ.๒๕๔๕ รัฐบาลได้มีการพัฒนาระบบราชการที่มุ่งเน้นให้มีการบริหารจัดการอย่าง บูรณาการ ซึ่งการบริหารจัดการในเรื่องสิ่งแวดล้อมธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมศิลปกรรมเป็น เรื่องที่มีความสัมพันธ์และมีผลกระทบซึ่งกันและกัน สำนักนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม จึงเสนอให้คณะอนุกรรมการการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรม ซึ่งเป็นคณะอนุกรรมการภายใต้คณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พิจารณาให้ความเห็นชอบต่อการเพิ่มบทบาทของหน่วยอนุรักษ์ฯ เป็น หน่วย อนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่น (Local Units for Conservation of Natural and Cultural Environment: LUCNCE) โดย มีบทบาทหน้าที่ในการดำเนินงานด้านอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติควบคู่กันไป กับการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมศิลปกรรม เมื่อวันที่ ๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๔. ๓๐ มกราคม และ ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๖ ตามลำดับ
